Tags

, , ,

Nadat het Iberisch Schiereiland in tweeën was gehakt door Rome en Carthago, bleef de Griekse stadstaat Saguntum ongemakkelijk als onafhankelijk eilandje in Carthaags gebied liggen. Dat dit op de langere termijn niet goed kon gaan was natuurlijk voorspelbaar. De autoriteiten in de stad zelf splitsten zich op in kampen, hoogstwaarschijnlijk gestimuleerd door gesmijt met goud door zowel Carthago als Rome. Zoals grootmachten wel vaker doen werd een conflict allereerst over de rug van een kleine natie uitgevochten. Diplomatie, noemen ze dat.

Lobbyen op eigen risico
Het spel van de internationale politiek is echter verraderlijk. Het duurde niet lang of de vlam sloeg in de pan: de leden van de Saguntijnse factie die voor Carthago lobbyden werden in 219 voor Christus geliquideerd. Zat Rome hierachter? Het is niet onwaarschijnlijk, maar direct bewijs ontbreekt. Het uitschakelen van de Carthaagse-factie in Saguntum was in ieder geval direct in Romeins belang.

Hannibal Barca

Hannibal Barca

Grootse plannen
Hannibal Barca, de nieuwe Carthaagse gouverneur van het Iberisch Schiereiland, reageerde direct en alles behalve timide. Hij liet zijn leger Saguntum belegeren met als doel de stad te veroveren en haar alsnog, hardhandig, toe te voegen aan het Carthaagse Rijk. Dat hij hiermee met modderlaarzen aan het stampen was op het door zijn voorganger gesloten verdrag met Rome zal hem niet slecht uitgekomen zijn. Hij had grootse plannen… wereldvrede bijvoorbeeld, maar wel pas na de totale vernietiging van Rome.

Beroemde laatste woorden
Saguntum stuurt een roep om hulp uit naar hun beschermers in Rome, maar de senaat haalt collectief z’n schouders op. De Romeinse consuls knijpen hun handen dicht. Een nieuwe oorlog tegen Carthago! Daar valt veel eer mee te behalen. En, niet te vergeten, buit. Het onafhankelijk voortbestaan van een stad als Saguntum is nauwelijks een prioriteit. Veel relevanter is het om zo snel mogelijk de Carthaagse handel plat te leggen (lees: in beslag te nemen) en makkelijke doelen te veroveren (lees: plunderen). Hannibal Barca en zijn grote leger in Noord-Spanje waren dan dodelijk voor Saguntum, het was nauwelijks een direct gevaar voor Rome. De Carthaagse marine was niet meer opgewassen tegen die van de Romeinen. En zonder marine, wat dacht die Hannibal nou helemaal te kunnen doen vanuit Spanje? Lopen naar Rome? Ha!

De ondergang van Saguntum, de opkomst van propaganda
Na een bloederige strijd viel Saguntum. Veel bewoners zouden vervolgens zelfmoord hebben gepleegd, gezien ze niet onder Carthaags juk wilden voortleven.

Het is goed om hierbij op te merken dat dit soort informatie alleen is overgeleverd uit Romeinse bronnen. Is het niet prachtig om te vertellen dat de Carthaagse overheersing kennelijk zo kwaadaardig is? Veel Romeinse bronnen zijn gekleurd door dit soort denkbeelden. Carthagers worden veelal afgeschilderd als wreed, onbetrouwbaar en geldbelust.

Wat dat betreft waren het net consuls.

De volgende keer: de lange mars van Hannibal, zijn leger en zijn 37 olifanten.

Post scriptum: De historische bronnen zijn overigens bizar specifiek over Hannibal’s olifanten. Het waren namelijk welgeteld 36 Afrikaanse olifanten en 1 Aziatische. Een markant detail.

Advertenties