Een bekentenis: al mijn vorige blogposts zijn geschreven in barbaars gebied. Zo, dat is er uit. Nog geen 20 meter van mijn bureau stroomt de Rijn (niet dat ik ‘m kan zien hoor), maar ik bevind me aan de verkeerde kant. De Rijn was de officiële noordgrens van het Romeinse Rijk toen deze op z’n hoogtepunt was. En ik zit daar boven. Tussen de barbaren.

De buren.

Meet the neighbors!

Aan de andere kant van de Rijn, 100 meter verderop, begint de beschaving. Voorbij de wachtlopende en altijd waakzame legionairs vind je badhuizen, tempels en wegen die niet iedere herfst wegspoelen. Bovendien heerst er een zekere stabiliteit. Slechts de manische blikken van de keizerbustes die om de zoveel tijd worden vervangen vertellen over verre gektes. En soms klinkt er een roep om mobilisatie. Jongemannen met lust voor avontuur melden zich aan en marcheren weg als hulptroepen om te vechten in landen waar ze nog nooit van gehoord hebben. Maar dat is nou eenmaal beschaving. Aan de bovenkant van de Rijn vecht men slechts relatief lokaal.

Komt de beschaving dan niet de Rijn over, vraag je je af? Natuurlijk wel! Rijkgeklede handelaren steken de rivier over in boten en via de militaire pontonbruggen. Ze brengen beschaafde producten met zich mee, zoals wijn. Om de zoveel tijd krijgt het noorden bezoek van ploegjes soldaten en keizerlijke ambtenaren, ofwel met een diplomatiek doel, ofwel met als doel de kracht van de lokale volkeren in te schatten. Aan de noordgrens kan er een bepaalde spanning heersen: de lokale barbaarse volkeren weten dat een kort boottochtje verderop enorme schatten liggen; de beschaafde legerleiders ten zuiden van de Rijn weten dat een korte veldtocht naar het noorden kan leiden tot een grote oorlogsbuit aan slaven.

De barbaarsheid van de noordelijke volkeren wordt pas echt getoond door hun wreedheid. Zo zijn ze gewend om mensenoffers te brengen om hun grote schare goden tevreden te stellen. Zeer anders dan de Romeinen, die slechts mensen op creatieve wijzen ter dood brengen voor het entertainment.

Na bijna tien jaar aan de barbaarse kant te hebben gebivakkeerd neem ik nu afscheid van mijn barbaarse buren en trek ik terug de Rijn over. Terug de beschaving in. Terug naar de reguliere belastingen, gekke keizers, corrupte legerleiders en bloederige arena’s.

Beschaving.

Vanwege een verhuizing wordt dit blog tijdelijk minder bijgehouden.12_01_29_legionaire_01

Advertenties