Tags

, ,

Nieuw in deze serie? Lees eerst deel 1.

220px-Pseudo-Vitellius_Louvre_MR684

Vitellius

Obstakels uit de weg
Met de nederlaag van Otho werd Vitellius de facto keizer. Naar zijn eigen idee was hij dat al een tijdje: de Rijnlegioenen hadden hem al eerder in het jaar als ‘tegen’-keizer uitgeroepen. Het enige dat hem nog in de weg stond was een ademende Otho.

Toen dat obstakel door Otho zelf weggewerkt werd stond Vitellius niets meer in de weg. De Romeinse senaat, afgestompt door jaren aan onredelijke keizers en ambities van de Praetoriaanse Garde, kon niets anders doen dan hem officieel tot keizer te benoemen. Het feit dat Vitellius op de steun van de geharde Rijnlegers kon rekenen deed zijn zaak alleen maar goed.

Tijd voor een feestmaal! Of vier.
Suetonius, de grote Romeinse aanlig2geschiedschrijver van de 1e eeuw na Christus geeft een weinig positieve indruk van Vitellius. Hij schetst het beeld van een luie man met overgewicht die het liefst viermaal per dag aanligt bij een groots banket. Daarnaast zou hij de Romeinse marine hebben uitgezonden om exotische voedingsmiddelen voor hem te verzamelen.

Een andere sneer van Suetonius is dat Vitellius geen ambitie had. Opmerkelijk, gezien hij het wel tot keizer schopte. Tacitus, de andere grote geschiedschrijver, is over het algemeen wat minder negatief, maar ook hij benadrukt dat Vitellius in principe wel potentie had, maar dat hij dit niet altijd liet zien. Dat de vader van Suetonius diende onder Otho is belangrijk om in het achterhoofd te houden.

Een op dat moment verstandige beslissing was dat Vitellius de Praetoriaanse Garde ontbond. Als lijfwacht had hij zijn eigen loyale Rijnlegers.

220px-Vespasianus01_pushkin_edit

Vespasianus

Onrust in het oosten
In juli bereikte Vitellius het nieuws dat de legioenen in Judea, het huidige Israël, een nieuwe keizer hadden gekroond. De legioenen in Judea waren al jaren in een bloedige strijd verwikkeld met Joodse opstandelingen. Door zijn briljante militaire inzicht en zijn loyaliteit aan zijn soldaten was de opperbevelhebber, Vespasianus, al verscheidene keren door zijn troepen tot keizer uitgeroepen. Altijd had hij geweigerd, maar nu ging hij akkoord.

Je kunt je de schrik van Vitellius, nog kortgeleden zelf een ‘tegen’-keizer in het zadel geholpen door zijn legioenen, voorstellen. Toen vervolgens ook nog de Balkanlegers, die zich in eerste instantie voor zijn oude vijand Otho hadden uitgesproken, zich met de zaak gingen bemoeien werd de situatie nijpend. De Balkanlegers waren, nadat ze niet op tijd waren gearriveerd om Otho te verdedigen, neergestreken in noord Italië. Het feit dat er vijandige legioenen plotseling in de achtertuin bleken te zitten was een angstaanjagende gedachte.

Weg met de toekomst!
Er was maar één ding dat Vitellius kon doen zodiacom de situatie de baas te worden: een astroloog zijn horoscoop laten vaststellen. Toen bleek dat geen enkele astroloog er in slaagde hem een positieve horoscoop voor te schotelen verbande hij ze voor het gemak maar allemaal. Overigens was dit ook een manier voor de Romeinse notabelen om te bepalen op welk paard ze zouden wedden. De verbanning van de astrologen maakte de situatie echter van kwaad tot erger, want de astrologen publiceerden vervolgens een decreet waarin gesteld werd dat Vitellius niet lang meer te leven had.

De situatie was niet meer te redden. De gezamenlijke legioenen uit de Balkan en het Nabije Oosten zouden teveel zijn voor de Rijnlegers, wiens moreel ook niet meer zo hoog was na de bekendmakingen van de astrologen en hun uitbundige levensstijl in Rome. Vitellius deed datgene waar Romeinse keizers over het algemeen niet bekend om zijn: hij trad af ten gunste van Vespasianus.

Een bloederig einde van een bloederig jaar
Maar uiteraard kon het bloederige jaar stock-photo-1014437-blood-dropsvan de vier keizers niet eindigen met een vreedzame overgave. Sowieso niet volgens de astrologen. Hoewel Vespasianus’ onderbevelhebber akkoord was gegaan met het aftreden werd Vitellius tegengewerkt door soldaten van de voormalige Praetoriaanse Garde. Uiteindelijk werd hij, vlak voor het einde van het jaar, op 22 december, geëxecuteerd door troepen van Vespasianus.

Moraal van het verhaal
Het zou nog zeker een jaar onrustig blijven in de Romeinse wereld. Vespasianus moest nu bewijzen dat hij het langer zou kunnen volhouden dan zijn voorgangers. En dat terwijl alle ambitieuze Romeinen in 69 na Christus een belangrijke les zagen: je hoefde geen Julius Caesar of Augustus te zijn om een greep te doen naar de ultieme macht. Een paar loyale legioenen waren voldoende…

Advertenties