Met de dood van Nero in 68 na Christus kwam er een einde aan de dynastie die gesticht was door keizer Augustus (en indirect door Julius Caesar zelf). De dynastie was sterk begonnen met de krachtige en lange heerschappij van Augustus. Na zijn dood ging het bergafwaarts. Intriges, corruptie en algehele decadentie voerde hoogtij, met als onbetwiste dieptepunten de regeerperiodes van Caligula en Nero. ‘Death by family’ was de voornaamste doodsoorzaak onder veelbelovende erfgenamen. Daarnaast overleefden ook weinig vocale en integere aristocraten deze periode.

galba-1-sized

En dit is dus Galba.

Een nieuw begin
Maar nu zou het anders worden! De succesvolle gouverneur Galba was eerder in het jaar aan het hoofd van een legioen vertrokken uit Noord-Spanje om Nero met geweld te verdrijven. Nog onderweg kreeg hij het bericht dat de grote dichter heengegaan was. De Praetoriaanse Garde, altijd geïnteresseerd in een goede deal, bood hem vervolgens de keizerstitel aan in ruil voor een zekere financiële beloning.

Eind goed…
Galba ging aan de slag met frisse energie. De eerste uitdaging waarmee hij zich geconfronteerd zag was de deplorabele staat van de staatskas. Naar bleek was een verwende jongeman met sterallures niet de uitgelezen treasure-chestpersoon om de verantwoordelijkheid over de financiën van een keizerrijk te dragen. Wie had dat kunnen denken?

Om snel geld te verdienen verhoogde Galba de belastingen in die provincies waar men hem niet direct had erkend als nieuwe keizer. Dit zette kwaad bloed in die streken waar al een zekere weerstand tegen hem bestond. Toen hij ook nog eens de bezuinigingskaart speelde op het moment dat de Praetoriaanse Garde de beloofde beloning opeiste raakte zijn populariteit in vrije val. Bij zijn bodyguards dan. Een goed moment om aan je uitvaartverzekering te denken.

…al bloed.
Op 1 januari 69 weigerden twee legioenen die gelegerd waren aan de bovenstroom van de Rijn hun eed aan Galba te vernieuwen. Één dag later volgden de legioenen in de Lage Landen. Het was een passend begin van het jaar 69. De burgeroorlog was begonnen.

Galba raakte in paniek en koos haastig een opvolger, ene Piso, in de hoop daarmee het volk tevreden te stellen. Dit leidde echter indirect tot zijn ondergang. Één van zijn medestanders, Otho, gouverneur van Lusitania (min of meer het huidige Portugal), voelde zich opzij gezet. Zich volledig bewust van de precaire situatie waarin zijn concullega zich bevond begon hij zijn eigen onderhandelingen met de Praetoriaanse Garde. Niet veel later werd Otho uitgeroepen tot tegen-keizer. Galba probeerde de opstand nog te bezweren, maar overleefde deze expeditie niet.

Het was pas 15 januari en er was al één keizer gesneuveld. Het zou nog een lang en bloederig jaar worden.

Wordt vervolgd…
De volgende keer in “69 na Christus: 1 jaar, 1 rijk, 4 keizers”:
Otho: de Nero cover-act.

Advertenties